Atje ku natyra flet – dhe ti dëgjon

Në këtë cep të qetë të botës, natyra nuk është thjesht një sfond — është protagoniste. Zëri i saj nuk është i zhurmshëm, por i thellë. Është në cicërimën e zogjve në mëngjes, në gjethet që përplasen butë me erën, dhe në tingullin e largët të ujit që rrjedh nëpër përrenj. Këtu, nuk ke nevojë për fjalë të mëdha. Thjesht dëgjo. Për herë të parë pas shumë kohësh, do ndjesh që dikush — ose diçka — po flet drejt e në shpirtin tënd. Është natyra që flet, dhe ti je më në fund aty për ta dëgjuar.